Ah benim Dündar öğretmenim! Ah benim gazetelerim, liselerim,kaymakamlarım, babalarım, ağabeylerim, k h Alman, k h Amerikankılıklı askerlerim, çocuk yüzlü halkevlerim, ‘ Bir Türk bir dünyayabedel’lerim, marşlarım, heykellerim, Alman yengelerim ve ‘Tout va trèsbien Madame la Marquise’ şarkılarım! Havada uçuşan her şeyden biraz.Ve savaş bitmiştir ey şen arkadaş! Büyük zaferin gününü terennümedelim… Bu muymuş yurdunu sevmek? Yurdunu budununu özünden çoksevmek? Sevmek…Sevmek, bilmektir. En iyi öğrendiğim şeyse ‘vecize’ söylemek.



