Eski İstanbul’da mimarînin saltanatına rekabet eden başka güzellik varsa, o da ağaçlardı. Fakat buna rekabet denebilir mi? Doğrusu istenirse, ağaç, mimarîmizin ve bütün hayatımızın en lutufk r yardımcısıdır. Beyaz mermerle, yontulmuş taşla uyuştuğu kadar, harap...

If one had but a single glance to give the world, one should gaze on Istanbul.

So I close this long reflection on what I hope is a not-too-quaveringly semi-Semitic note. When I am at home, I will only enter a synagogue for the bar or bat mitzvah of a friend’s...

Bir kadın bir şehir olmalı. İstanbul kadar loş. Haliç kadar bulanık. Erik kadar tuza hasret. Nergis kadar güzel kokmalı. Derinlerine alıp sokmalı, sarmalı. Kalbi cam gibi kıpkırmızı atmalı.

From the first, Istanbul had given him the impression of a town where, with the night, horror creeps out of the stones. It seemed to him a town the centuries had so drenched in blood...

En yakınımda oturan, arada sırada ateş istemek için küçük maşasıyla nargilenin camını tıklatan yaşlı adama yanaştım ve lafa girdim. Arkadaşlarımın Avrupalı olduklarını, şehrimizin eski hikayelerini merak ettiklerini, şehrimizin eski hikayelerini merak ettiklerini, eğer lütfedip anlatırlarsa...

I am listening to Istanbul with my eyes closedThe drunkenness of old timesIn the wooden seaside villa with its deserted boat houseThe roaring Southwestern wind is trapped,My thoughts are trapped.I am listening to Istanbul with...

Bu illet, bu “yeni sar’asıyle son asır Türkleri kör kazmayı kaptılar, yıkılmadık ne resmi d ire kaldı ne konak; dağılmakdık ne eşya kaldı ne de döşeme; bereket versin frenklerden her şeyi bir şebek zek sıyle...

Eski istanbul’un güzel semtlerini yaratan Türklük, Şark medeniyeti içinde yaşıyordu; o zaman o medeniyetin manevi havasiyle, ahl k ve muaşeret kaaideleriyle, hayat şartlariyle onları yaratmıştı; şimdi Garp medeniyetinin havası ve onun kaaideleri, hayat şartları içinde...